maandag 13 februari 2012

Beste Aaf en Sylvia,

.....en Arthur en Nelleke natuurlijk niet te vergeten,

Ja, dit is weer 's wat anders dan dat ik júllie bespiegelingen lees over kerstdiners, zwervers of het eindeloze ikke-getwitter. Of over serveersters die schrijver in spé blijken te zijn. Maar dat was dacht ik Giphart die daarover schreef, om geen hoge verwachtingen te hebben, compleet met waarschuwende ramsj-scenario's. Die zich wellicht weer had laten inspireren door Will Self. Maar ik deed het lekker toch: mezelf uitnodigen voor het boekenbal. Middels een aanhef-loze email. Waar Renske op haar beurt weer over schreef: wat voor boodschap geeft de briefschrijver over zichzelf mee bij de keuze hierin. Ik liet hem maar helemaal weg, die aanhef. En zet 'm bij wijze van nagekomen bericht boven dit logje. Als een teckel die nog wat nakeft: 'Sorry, dit hoort er ook nog bij.'

Maar vanwaar die mail? (nu volgt enige uitleg voor lezers die niet Noordervliet, Japin, Brandt Cortius of Witteman van achteren heten). Wel, jullie hadden daartoe opgeroepen. Om een kort verhaal in te sturen. Van maximaal vijfhonderd woorden. Over 'foute vrienden'. Of nou ja, oproep. Meer het tegendeel. Zo van: waarom zou een gevestigd schrijver concurrentie aanmoedigen? 'Bedreigend' en zelfs 'Paranoïde horror' las ik, toen het over het effect ging dat het leger aan getalenteerde, nooit gepubliceerde schrijvers kon hebben op het gevestigde soort. Zulke termen fungeren als lokaas om dat leger uit hun tent te lokken. Als toefje slagroom werd de winnaar uit 2011 ten tonele gevoerd. Want zíjn roman verschijnt binnenkort bij Prometheus. Laat dat nu nèt één van de uitgevers zijn die mijn manuscript retour zond. Zonder verdere uitleg, want, zo schreef mevrouw de la Rive Box, ze ontvingen bij Prometheus tientallen manuscripten per dag. Vermenigvuldig dat met zo'n vijftig uitgeverijen -grove schatting- en je zit al gauw op een kwart miljoen per jaar. Da's best een heus leger. Arme jury. Arme jullie.

O, wacht, nu bijt ik mezelf in de billen. Want niets ontsiert zo, als iemand die zich zichzelf afschildert als 'talent'. Zelfkennis, bescheidenheid, dàt is wat scoort. Wat best krom is. Want degene die, net als ik, een stukje instuurt, wil natuurlijk gewoon winnen. Dus laat ik die calvinistische soberheid vandaag gewoon lekker voor wat ie is en blaas mooi hoog van de toren.

Want ik ben niet alleen goed. Ik ben ook nog 's erg braaf. Vier tips gaf je, Sylvia. De dromen, heidelandschappen en dat verdwaalde paard heb ik dit keer dus niet gebruikt. En van je suggesties 'pluizig diertje' en 'seks', koos ik voor die tweede. Dat ligt me nu eenmaal beter. Ook gebeurt er 'iets ergs' (tip 3) en sloeg ik de tekst zelfs op (4). Sterker nog, dat had ik al gedaan. Het verhaal wàs er namelijk al. Ik had het hier alleen verwijderd. Vanwege de seks, hè. Want ik ben braaf. En dit is een kuis blog.

Maar er is toch een probleem. Want ik hield me niet aan het onderwerp. Heb ik wel vaker last van. Ooit zei mijn leraar Nederlands van het Haags Lyceum: 'Mooi verhaal, maar dat vróeg ik niet.' Ook hier en nu viert de verwarring hoogtij. Ik vind muizen waar ik moet loodgieten, verwar eten met politiek of zoek een verband tussen hangtieten en ayatollah's. En ik laat jou, Sylvia, zelfs oppeuzelen door mijn bijtgrage liefdesvogel. Zo, genoeg reclame gemaakt. Maar ik heb me dus niet gehouden aan de opdracht. Ben niet zo goed in 'foute vrienden'. Of het moet deze eikel zijn. Maar die ken ik verder niet. Dus werd het een verhaal over een ziekenhuis. En over seks. Niet over een paard. Zonder foute vriend. Maar wel met bloed. En dat stuurde ik gister bij die mail.

Vanmorgen las ik het nog eens over. En ontdekte een woord te zijn vergéten. Van slechts drie letters, maar toch. Het oogt slordig. Of is onvergeeflijk, zo merkte ik eens als lid van een sollicitatiecommissie. Gedrieën voerden we een discussie. Moesten we de briefschrijver die een dt-fout maakte nu wel of niet uitnodigen? Wat het werd, ben ik vergeten. Wel weet ik dat uiteindelijk niemand de baan kreeg. Ze waren allen ongeschikt. Om mijn baas te worden.

Maar ik vergat dus, ondanks het nalezen in uitgeprinte vorm van de ruim vierhonderd woorden (ja, aan het kwantitatieve criterium had ik wel gedacht), een heel wóórd.
Gooi ik dat nu dan maar op het net.
Nasturen is ook zo wat.
Moet mezelf niet àl te serieus nemen.
Hier komt ie:
'wat'

Tweede alinea, één na laatste zin.
Tussen 'hoort' en 'hè'.
Even cutten en pasten.
Sorry voor het ongemak, Aaf en Sylvia.

Zo, dat heb ik dan ook weer rechtgezet op deze miezerige maandag.
En nu ga ik een speurtocht uitzetten.
Voor Leo
Die vandaag elf jaar wordt.
Hoera!

Met vriendelijke groet,

Lehti Paul (nee, dìt is niet mijn echte naam)

P.S. Op internet staat dat jullie ook leeftijd en geslacht van de inzender willen weten. Had dat er in de krant van 1 februari dan gelijk bij gezet, beste mensen.
Ik ben een man van 83 en draag een hoofddoek. Zo goed?

8 opmerkingen:

LEHTI zei

@koffiemetmelkensuiker.

Zo, even lekker zelf reageren op mijn eigen log. Als dat geen navelstaren is.
Maar het is voor koffiemetmelkensuiker:
Schrijf je mee met deze schrijfstrijd? Jij hebt genoeg stof voor dit onderwerp. Naar jou mailen lukt niet. Sluitingsdag is a.s. zaterdag 18 februari. Uitslag 10 maart. Als je wint sta je 12 maart in de krant en krijg je twee kaartjes voor het boekenbal. Neem je die foute vriend maar mee.

Wie nog meer?

NOVY zei

Wacht even. Sylvia? Die zit toch niet in de jury?
Hoe kom je aan Sylvia?
Vorig jaar dacht ik dat ik zou winnen. Ik ad zelfs al bedacht wat ik aan ging doen naar het boekenbal. Dit jaar heb ik een kutverhaal. Maar stuur het toch maar in.

LEHTI zei

@ Novy
Ik neem morgen het akoestische artikel wel voor je mee. Je weet wel, zo'n geval dat je op kunt vouwen en dat naar krant ruikt.
Mag ik je kutverhaal lezen? Sylvia mag het ook ;-)

Koffiemetmelkensuiker zei

'k Zal er eens over nadenken Lehti, en dat mailprobleem daar kijk ik effe naar :-)

bentenge zei

Ik snap er niks van. Maar misschien is dat logisch, ik snap niets van boeken en schrijven. Laat staan dat ik überhaupt de regels/tips voor een goed stuk ken.
Hoezo je heet niet Lehti Paul in het echt? Verdemme. Vond dat nochtans zo geinig. :-)

Olive zei

ik heb ook geprobeerd om alles te vatten in de geest waarin ik DENK dat het bedoeld was :)
Iets met Vlamingen en Nederlanders? Of schrijvers en niet-schrijvers, zoals Bentenge zei?
:)

LEHTI zei

@ bentenge.
Of hoe je in het echt ook maar mag heten. 'Echt' is betrekkelijk. In een matriarchale maatschappij was dit wellicht anders. Ik gebruik hier de achternaam van mijn moeder. De voornaam is bedacht door iemand die het Fins machtig is als woordspelling op mijn echte naam. Slechts één (klank) lettertje verschil, in verband met de googlebaarheid. Ik heet nu eenmaal niet simpelweg Truus of Mien. Lehti betekent in het Fins 'krant' of blaadje' hetgeen ik wel grappig vond. En was ook aangenaam verrast om in Antwerpen 'Paul' op de groenplaats te zien. Míjn bakker.

LEHTI zei

@ Olijf & bentenge en ander Vlamingen.
In de krant van 01-02-12 riep Sylvia Witteman (en de andere namen) op om verhalen in te sturen. En gaf tips. Die erg vermakelijk waren. Thema: foute vrienden. De rest is idd. alleen goed te snappen wie het artikel las. Ik gaf het vandaag aan novy. Misschien is het slim het even te scannen. Ik vind zo gauw geen link. Schrijven jullie mee? Je hebt nog twee dagen. http://cultuurgids.avro.nl/front/detailopium.html?item=8266397