maandag 29 oktober 2012

Followweek

Het is zo ver. Ik heb er één!

Na vijftienduizend views, verdeeld over driehonderd logjes, -waarvan een derde deel niet -meer- meetelt, want die plukte ik weer van het web of ze haalden publicatie al bij voorbaat niet en slijten hun dagen nu als 'concept'- Goed, maar na vijf jaar is het dus zover: Ik hèb er één.
Een vent? een huis? een baan? een klus? Nee, lieve lezers, ik heb een heuse vólger. Of eigenlijk past de term 'volgster' hier beter.

Bijna vreesde ik dat de gadgets onderaan dit blog daar slechts waren ter versiering van mijn eigen hersenspinsels. Of bij wijze van smeekbede: "Lees mee, a.u.b." Want het doet natuurlijk deugd om gelezen te worden. Of, nog beter, daar waardering voor te krijgen. Maar, om heel eerlijk te zijn, erg hard loop ik niet voor meer lezers. En naast de virtuele conceptenmap, liggen er nog honderden logjes in de keukenla, in ordners, onder het bed, achterin agenda's en zelfs op visitekaartjes en kranten. Die geen hond ooit leest. Verhalen die zijn verjaard, vergeeld of zo haastig zijn neergepend, dat ik er soms zelf ook geen chocola meer van kan maken. Maar het schrijven kan ik gewoonweg niet laten. I'm addicted.
Desalniettemin.
Ik wordt gevolgd.
En dat voelt goed.
Welkom Rianne!


En dan werk: vorige week deed ik mijn laatste buitenklus van dit jaar. Op ongeveer acht meter hoogte.  De warmste oktoberdag ooit gemeten was voorbij en de temperatuur zou nog harder kelderen dan de koersen. Maar met flink wat warme kleren aan, kon het nog nèt lukken, voordat de natte grijze herfst er was.  

Ik bleek niet de enige eigenwijze schilder die dat dacht. Want tegenover mij, tussen het gele gebladerte, hoorde ik nog iemand schuren, blazen en....... zachtjes fluiten. Geen bouwvakkersfluitje, geen hoogdravende vibrerend vogelgezang, maar een refrein. Zo'n 'oorwurm' die op de radio wordt grijsgedraaid en die je tòch niet kunt plaatsen. Maar nu, een paar dagen later, schiet me er een woord te binnen: follow.
Na-na-nanana...follow.....na-na-nanana follow.......
Yes, hebbes! 

En kijk eens hoe fijn. Het www leidt me in no-time naar de video, de track en zelfs de naam van de Antwerpse band die het coverde. Ook de songtekst kan ik vinden en zo nodig door een vertaalprogramma jassen.

Ter vermijding van opborrelende 'draaiduizeligheid'. (klinkt mooier dan 'hoogtevrees', nietwaar?), keek ik zo weinig om me heen of onder me. Dus veel heb ik niet genoten van de laaghangende zon die op de bijna kale bomen scheen. Ook wist ik zo niet wie het nummer van de -zo weet ik nu-  Zweedse Lykke stond te neuriën.

Donderdag was de klus klaar. Met grote zoon Frans en twee van zijn vrienden, brak ik de steiger af. De balkonfluiter was niet meer daar. Hij zou een dag later de laatste laag lak er op smeren. Maar dat viel hem, bij een buitentemperatuur van twee graden, vast niet mee. Ik had met hem te doen.

Het is intussen maandag. Op deze druilerige middag, lurk ik in een stadscafé aan een overheerlijke warme chocolademelk met slagroom. Naast me zit een schilder aan de koffie. Wie nu ook al weer wie volgde weet ik niet meer zo goed. Maar het was een gezellige middag. En wie weet volgen er meer.

5 opmerkingen:

Selma zei

Ojee, ik volg eigenlijk niemand. Moet dat? Ooit deed ik het als ik es 1 blog leuk vond, om ten slotte dagelijks al moe te worden als ik mijn inbox opende, zo zwart als het zag van de berichten. Nu ben ik bij vlagen een toevallige passant, vandaar dat ik hier even ben.
Intussen kennen een paar mensen me wel zo goed dat ze me hun stukjes mailen als ze weten dat het thema me interesseert, en dat is dan ook zo. Dat vind ik rustiger dan steeds mails krijgen. Gemoedsrust vóór alles!
Maar ik wens jou veel plezier met Rianne!

bentenge zei

Jep. Zelfs zonder het op te zoeken weet ik dat het een prachtsong is. Ik ken hem wel alleen in de coverversie denk ik.
Ik ben net als Selma een toevallige passant op een paar blogs na. Als die in de lijst van new posts verschijnen ga ik direct lezen. Sommige bloggers liggen je nu eenmaal meer dan andere. I follow... I follow... Lehti. Maar niet "formeel" ;-)

LEHTI zei

Laat niemand zich alsjeblieft nergens toe verplicht voelen. Integendeel. Bedoelde slechts Rianne op ludieke wijze welkom te heten en te zeggen dat ik hoe dan ook blijf schrijven. Omdat ik niet zonder kan.
Wat daar ook verder van zij: fijn dat jullie even langskwamen, vanuit Finland en Vlaanderen. Da's ook de charme van een blog, dat dat kan.

@ Selma, ja, dat kan, stukjes mailen, maar ik doe dat hoogst zelden, mensen zouden zich eens verplicht voelen....:-)

@ bentenge, ik plaatste met opzet geen link, want vind het nummer niet veel soeps. Deze wel weer (ook geremixed) http://www.youtube.com/watch?v=H_jzuxM3O8M

Rianne zei

Dank je boor je woord van welkom. Ik hoop nog lang van je berichten te kunnen genieten.
Ik ben er ondertussen achter dat volgen leuk is voor het ego van de persoon die je volgt, en wanneer je zelf blog (bij blogger) zie je de blogs die je volgt in je bloglijst achter de schermen verschijnen (daar waar je ook al in mijn voor iedereen zichtbare blogljst staat.
Slechts wanneer je per mail volgt, krijg je bij elk nieuw bericht een seintje.

LEHTI zei

Precies, dat van die meldingen wilde ik ook aan Selma zeggen, maar wist niet goed hoe.
Dank voor de ego boost ;)