woensdag 20 augustus 2014

Ik heb een bloedhekel aan Italië!

'Jij kent Italië als je broekzak, maar je verdwaalt in Drenthe!' Werd me ooit verweten toen ik een fietstocht moest uitzetten bij Emmen. Beide beweringen verdienen enige nuancering. Ten eerste kan ik zonder schaamte verklaren een groot liefhebber van verdwalen te zijn en verder valt er op die broekzak nog wel wat af te dingen.

Desalniettemin, zag ik dat de Italiaanse journalist van 'La Stampa', die gister verslag deed van de vliegtuigbotsing 'Tussen de gemeentes van Venarotta e Gimignano, ongeveer dertig kilometer van Ascoli Piceno' zijn of haar huiswerk niet goed had gedaan.

Het betrof trouwens geen gewone vliegtuigen, maar van die monsterlijke straaljagers die wij op Franse campings nog wel eens absurd laag horen overvliegen, zodat je ineenkrimpt, je handen uit het lauwe afwaswater op je oren drukt en een halve seconde later met schuimige dreft-oren naar het toiletgebouw snelt en hoopt dat je kleuter niet van schrik in de hurkplee is gevallen. Zo'n wc noemen ze in Italië trouwens 'la Turca', de Turk, of eigenlijk 'de Turkse'.

Maar het ging hier over botsende straaljagers. Ook wel 'tornado' genoemd. Nee, dit is geen vertyping, ik bedoel echt 'tornado', zonder 's'. Want gek genoeg wordt die 'o' geen 'i', zoals in het Italiaans bij meervoud gebruikelijk is. Wat nog gekker is, is dat mij dat dan weer logisch in de oren klinkt. Het blijft lastig om nooit enig onderwijs in of over die taal te hebben gehad. Want ik weet wel het 'hoe' maar nooit het 'waarom'.

'Ascoli Piceno'. Van de Panda waar ik in 1993 mee terug naar Nederland kwam.
Whatever, comunque sia, wat daar verder ook van zij, .... twee tornado dus. Die botsten gisteren op elkaar. In de provincie Ascoli Piceno. Zegt je niks? Geen ramp. (ik weet per slot ook niet waar Coevorden ligt). Het is er net zo mooi als in Toscane en Umbrie maar minder bekend. En verder weg van Nederland en qua mentaliteit hier en daar nog in de middeleeuwen. Oeps, wat zeg ik nu? Toen ik er woonde was er toch ook al kunst en politiek gekonkel en waren er esoterische eco-bewust-zen-onkruid-markten? Maar misschien is dat juist ook wel middeleeuws.

Maar die botsing bij Ascoli vond volgens 'la Stampa' dus tussen Venarotta en Gimignano plaats. En dat zegt u misschien wèl iets. Want het Toscaanse San Gimignano is 's zomers bevolkt door Ollanders. Het is de stad van de torens, daar eeuwen geleden gebouwd om elkaar af te troeven ('De mijne is groter!), in elkaar kukelend zodat het stadsbestuur zich genoodzaakt zag de bouw van dergelijke voorlopers van de minaret te verbieden. Maar dat stadje ligt driehonderd kilometer ten Noord-Westen van Venarotta! Weliswaar vroeg de interviewer na het vliegtuigongeluk likkebaardend aan de local: 'Maar hoé groot is die brand dan?!', maar driehonderd kilometer lijkt me een erg ruime marge om in dichtbevolkt Italië een crash te lokaliseren. Er schijnt volgens Google nabij Rome nog een Gimignano te liggen, maar dat is dan weer net zo ver zuidwaarts.

De journalisten van 'la Reppublica' letten gister beter op: Zij schreven over Gimigliano, met een L. En dat ligt op slechts acht kilometer van Venarotta. Kijk, dan hebben we het ergens over. Hoewel er verder in het Zuiden nog een Gimigliano is. Maar dat ligt net zo ver van de crash als Amsterdam van  Basel, als Groningen van Praag. In Italië's zool, Calabrië om precies te zijn. Waar de N'drangheta, ’s werelds grootste cocaïnegroothandelaar, de lakens uitdeelt. Met een jaaromzet van 53 miljard zou die die van McDonald’s en de Deutsche Bank overstijgen. Hun tentakels reiken tot in Limburg. In Calabrië krijgt de -reguliere- belastingdienst en justitie maar geen grip op de...

Mens, Lehti, nu doe je het weer! Hou toch op om dat prachtige Italië zo negatief neer te zetten! Weet je wel dat Martin Simek (in wiens geboortestad Praag ik onlangs was) er na lang omzwerven zijn ideale woning vond? In dat donkere Calabrië? Ok, hij vertelde op de radio een luguber verhaal dat bij zijn huis hoorde. Iets met een moordzuchtige eigenaar. Waar niemand iets van wist. Maar die Simek wist dat dan weer zo te vertellen dat het vanzelf iets positiefs werd. Hij schreef er een boek over: bloedsinaasappels.

Of Gimignano dan wel Gimigliano nog wat betekent, vraag je?
Geen idee.
'Venarotta' wel.
Huivert van de symboliek:
'Kapotte ader'.













Chi disprezza compra....Was sich liebt das neckt sich.

(Googletranslate maakt hier van: 'U houdt van plagen zichzelf')



7 opmerkingen:

  1. Gimigliano is een gemeentedeel van Venarotta. http://it.wikipedia.org/wiki/Venarotta

    Zelf ben ik een paar keer door Italië gefietst. Hoofdzakelijk door het dure noorden. Op het dure na niet veel over te klagen. Een keer tot de hak gefietst. Daar mag het dan een stuk goedkoper zijn, ik vond het er ook stukken waardelozer. Na 1 keer heb ik dat dan ook voor gezien gehouden. De ellendigste plaats op de terugweg was overigens Napels. De enige stad waar ik ooit op klaarlichte dag op een drukke markt beroofd ben door 4 personen die om me heen gingen staan. Geen van de apathische marktbezoekers stak ook maar een poot uit om me te helpen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank dank Ximaar! Zo zie je maar weer. Lehti deed ook niet haar huiswerk.
    Erg jammer dat je het in Napels zo voor je kiezen kreeg. Zelf ben ik gelukkig slechts een keer aangevallen. In de Kalverstraat.

    Ik denk vaak dat Italië meer op Afrika lijkt dan op Europa; de clan, de groep, de familie is (je) alles. Een fietser alleen op de markt... die vraagt er dan ook om.

    Nooit het centrum van Italië per fiets verkend? le Marche/ de Marken, waar het ongeluk plaatsvond, is prachtig. Echt! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @Lethi: Ik was zonder fiets op die markt, anders had ik die wel als wapen gebruikt. Maar zo'n markt is te druk om een fiets mee te nemen. Eigenlijk was ik al klaar met dat deel van Italië. Ik was van Salerno via Pompeï gefietst en na Pompeë tot Napels was het een puinbak. Echt niemand lijkt meer ergens in geïnteresseerd. Kapotte wegen en huizen, waarbij de gordijn- en plantloze voorkomer dient als scooterstalling. Voordat ik Pompeï bekeek ben ik via Taranto, Athene, De Adriatische kust en Venetië gefietst. Dus was het ook wel tijd om de trein naar huis te nemen.

    Omdat de trein waar een fiets in mee mocht een dik uur op zich liet wachten ben ik even over een grote markt bij het station gelopen.

    Erg was het niet. Ze hebben me redelijk uitgekleed, maar vonden niet meer dan een zakdoek. Die later iemand verontschuldigend aan me gaf. Alle zakken van m'n terainingspak waren opengemaakt, maar daar zat niets in. Ik had m'n spullen achter in m'n wielrenshirt en dat zakdeel zat in de broek gestopt van de trainingsbroek. Die hebben ze niet gevonden. Ze hebben dus niet bedacht dat ik een fietser was.

    Vervolgens heb ik nog overnacht in Florence. In de trein zat ik tegenover een Brit die op rugzakvakantie was. De volgende ochtend zag ik hem weer maar compleet in elkaar geslagen. Bij heb hadden ze hem vastgehouden aan z'n rugzak en hardhandiger beroofd. Mogelijk heeft ie weerstand geboden, waarvan ik weet dat je dat beter niet kan doen. Ik heb in Florence geen enkel probleem gehad. Is dus ook een kwestie van toeval.

    Eerder ben ik door Belfast en Baskenland gefietst, maar daar vond ik het niet zo belabberd als dat deel tussen Pompeï en Napels. Je zult daar maar moeten wonen. Ik ben op veel plekken geweest en dit is de enige beroving doe me overkomen is, dat blijft dus beter hangen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk, zo'n extra reisverhaal. Maar hoewel ik dat land met haar 'menefregismo' (kan me niet boeien syndroom) vaak niet snap en vervloek, kan ik het ook niet laten een poging te doen om het te verdedigen (enig chauvinisme voor mijn tweede moederland is me niet vreemd). Ik bedoel, is het niet zo dat je per ongeluk tijdens die alles verzengende hitte tussen twaalf en vijf op pad was? Tijdens de siesta. Als alleen toeristen (waar het geld vanaf druipt) zich buiten wagen?
    Nee, vast niet. Anders was er geen markt, omstanders enz.
    Ook ik kan me van de andere kust niet veel fijns herinneren. Toen ik per boot vanaf Igoumenitsa niet terugvoer naar Ancona maar Bari.
    Maar in het binnenland (Umbrië) is het heus nog goed toeven, hoor? En goed fietsen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ken niets van "De Laars" en denk dat zo te houden.
    Maar ik las wel met veel interesse de column van Thomas Siffer in de weekendeditie van mijn krant. In de hak van de laars. De column ging over zijn eigen ervaringen, daarnaast had hij ook een meer social stuk waarbij mensen hem een dag of drie kwamen bezoeken en hij hen zo leerde kennen.
    Maar in se waren veel aspecten mbt het sociale leven en de hardheid en misdaad schrijnend. Maar leerrijk.
    Hij heeft ook een blog.
    http://intermezzo-italiano.tumblr.com/

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik ging nog eens wat Lehtilezen en dacht te beginnen bij het eind. Om zo weer naar voren te geraken, het begin aldus.

    Ergens tussen je raargekleurde auberginemoes en het volgend bericht in, kon ik niet anders dan je lonkende link te volgen naar deze post.
    Ik kòn niet anders.... je begrijpt dat wel.

    Je schreef alweer gevat en to the point over dit ander Afrika en het deed me weer wat. Niet omdat het niet klopt wat je schreef. Of onwaarheden vertelt.... nagels met koppen sloeg je.... Ik zie wel wat ik ermee aanvang :-)

    voorlopig hou ik het bij
    groeten uit.... jawel, nog steeds, .... de hak.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. En ik was in de zoom van de laars,...of hoe heet dat daar.... in Rome dus. :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je hier komt lezen! Nog leuker als je laat horen wat je er van vindt.