vrijdag 28 oktober 2011

Oud papier bij het ontbijt

Nu ik lijk te zijn beland in wat magerder tijden, is enige creativiteit geboden. Er moet water bij de wijn. Wijn die ik zelden drink, dus dat aanlengen zal moeilijk gaan. Maar toch. Genoegen nemen met wat voor handen is. Met oud nieuws bijvoorbeeld. Door het dagblad op te zeggen. Maar zonder krant heb ik 's morgens toch het idee dat ik iets mis. Smaakt het broodje en de thee nèt iets minder lekker. Dus toen ik onlangs de buurvrouw in haar tuin in de zon zag zitten, die door een veel te dikke Volkskrant heen ploegde, vroeg ik haar of ìk die krant na lezing mocht. Geen punt (scheelde haar weer een tocht naar de papierbak). De dagen die volgden lag er 's middags oud nieuws op de deurmat.

Meteen deed zich het probleem voor dat ik het tot mij nemen van dit nieuws weer moest inpassen in mijn dag. Wat nog niet echt wil lukken. Met als gevolg dat de kranten, door een ander gelezen, in mijn oud-papier belanden. Niet echt slim. Meer een soort werkverschaffing ("Hé buuf, zal ik dat oud papier even wegbrengen, ik doe dat graag!") Daarbij, ik rep hier nu steeds over nieuws, maar het gaat hier natuurlijk om ouds. Niets is zo bederfelijk als een krant. Een gelezen krant rúikt minder lekker, is niet vers van de pers, maar kan een dag of twee, drie later nog best worden gelezen. Het gaat er mij maar om, iets knisperigs bij het ontbijt te hebben....of als knabbel bij de wijn (of water, of thee). Soms waag ik een poging.

Dinsdag 25 oktober 2011. Voorblad van de Volkskrant:
  • Reclame voor een 2-daagse autovakantie in Nederland (in Steenwijk)
  • Ekrem Shaban: 'Ik was hier de eerste Bulgaar (...)'
  • Steven Spielberg over Kuifje
  • Voetnoot. Het begrip 'thuis'. (prima column van Arnon Grunberg "Het begrip 'thuis' zal meer en meer een mythisch in plaats van een concreet karakter krijgen". Over een deel van het electoraat dat dit ontkent en zich vastklampt aan nationalistische folklore)
  • Reclame voor een printer
  • Reclame voor de cabaretvoorstelling van Lebbis
  • Tot slot, een artikel. Nou ja, artíkel..... Drie (!) zinnen over de recente aardbeving in Turkije. Het staat tussen blauwe aanhalingskomma's van 2 centimeter doorsnee. Twee van die zinnen zijn het verslag van het telefoongesprek dat Derya had met Hatice, die mogelijk nog onder het puin ligt. (de functie van een krant is natuurlijk óók om lezers het gevoel te geven dat ze het zelf zo slecht nog niet hebben. Net als de tv)
Ja, er stáát dus nieuws op het voorblad, maar ik ben verbaasd over de minieme ruimte die dit inneemt. Nu moet een krant natuurlijk met de tijd meegaan, en er moet ook geld binnenkomen.
Ach, ik word oud.
Of heb gewoon te lang geen echte krant meer gezien.

Ik kom niet verder dan het voorblad en neem plaats achter de computer.
's Kijken wat er in de wereld gebeurt. Voor het knispereffect verzin ik wel wat anders.

Morgen even naar de papierbak. Kan ik meteen de lege wijnflessen van de buurvrouw wegbrengen. Je moet toch een beetje creatief blijven.

4 opmerkingen:

NOVY zei

Aanhalingskómma's??

LEHTI zei

Eh ja, met het gebruik ervan ben ik al geen held, ik weet ook al niet hoe ze te noémen. Leestekens dus. Lastig.
Maar het waren echt wel een aanhalingkomma's hoor! Zo!

selmasalo zei

Dat een krant vers moet zijn is maar ideetje, een fantasie die je jezelf hebt aangeleerd. Laatst vond ik bij het schoonmaken, wat kennelijk niet zo vaak gebeurt hier, onder m'n bed een krant uit november. Heb meteen een uur zitten lezen!
Mijn buren hebben als voordeel dat ze geregeld een tas ouwe kranten voor de fietsenschuur van 'het kerkvrouwtje' zetten (die kranten spaart voor het goede doel). Daar kan ik naar hartelust scoren!

LEHTI zei

Het wordt pas een probleem als ik, bij een schilderklus, tijdens het mengen van de verf, verzand ik het spellen van de columns die op de grond liggen verspreid. Ter voorkoming van deze afleiding, en uit praktische overwegingen, zijn kranten dan ook vervangen door lappen en zeil.
Maar voor al dat oude leesvoer onder mijn bed, hoef ik me dus niet meer te schamen. Fijn!